شیب در کتاب فارسی اول دبستان

در کتاب فارسی اول دبستان ٬ برای نوشتن از سه نوع خط استفاده شده است:

۱ - خط نسخ ۲- شبه نستعلیق ۳- خط تحریری ساده.

گزینه ی سوم یعنی خط تحریری ساده سرمشق نوشتار کودکان است.و هدف از به کارگیری آن٬

این گونه بیان شده است:

آسان سازی حرکت دست کودکان ٬سهولت ٬سرعت و زیبایی در نوشته .

بحث ما درباره ی همین خط است.خط تحریری ساده با اهدافی که در بالا بر شمرده شد.

این خط ادامه ی نستعلیق و شبه نستعلیق است.در خط نستعلیق و در کلمه های که در آن به کار گرفته می شود(قسمتی از کلمه که به هم می چسبد) یک نوع انحنا و شیب ملایم در آن مشاهده می شود که از بالای خط زمینه شروع شده و تقریبا  روی خط زمینه فرود می آید.این قوس به وجود آمده باعث زیبایی خط می شود.

به نظر می رسد در  پایه ی اول دبستان بهتر باشد  ٬این ویژگی خط نستعلیق-قوس و شیب- را  کم رنگ تر کرد و از  آهنگ شیب آن کاست.

 البته موضوع مطرح شده فراگیر نیست و مربوط به همه ی کلمه ها نمی شود. مربوط به کلمه هایی می شود که در آن چند نشانه ی خاص پشت سر هم ٬ قرار می گیرند  که این با عث شیب دار شدن آن قسمت می شود:مثل  کلمه های "بست" -"سیب"-"ایستاد"-"است"-"امین"-"دست"-"دوست" -"آسمان"-و... که این شیب زیادتر اهداف فوق را - که برشمرده شد -٬برآورده نمی کند!

کلمه هایی که به عنوان مثال آورده شده است جزء کلمه هایی است که  دانش آموز در آغاز سال تحصیلی  می آموزد و باید با آن ها دست وپنجه نرم کند.و این حساسیت این موضوع را زیادتر می کند.

دانش آموز اول ابتدایی در حال یادگیری نشانه هاست٬ در حال دست ورزی است و با تمرین و ممارست به دنبال نوعی تناسب و زیبایی در نشانه ها و  کلمات می گردد.  از طرفی می خواهد این نشانه ها را در قالب کلمه بیاموزد و از روی سرمشق کتاب کار فارسی بنویسدو آن را الگو برداری کند ٬ با در نظر گرفتن تمام جنبه ها ٬ دانش آموز به سهولت و سرعت نمی تواند این شیب را از اول تا آخر کلمه به صورت یکنواخت ادامه بدهد و هم زمان  مسائل زبان آموزی را  رعایت کند وهم نشانه ها را یاد بگیرد و هم اتصالات را به خوبی  رعایت کند .  این  خود باعث نوعی عدم تناسب و شاید غلط نویسی هم  بشود : مثلا  در کلمه ی "بست". که این با آسان سازی حرکت دست کودک و ... در تضاد می باشد.

پیشنهاد می شود ٬حداقل در پایه ی اول دبستان و یا حتی در اوایل کتاب کار فارسی ٬  آهنگ این شیب در کلمات مذکور کم شود به طوری که ابتدای قسمت های چسبان از جایی شروع بشود که به خط زمینه نزدیک تر باشد و یا حتی روی خط زمینه باشد.

منبع : دانش آموزگار